Jakub Cendrowski - article's author
Autor: Jakub Cendrowski

Podczas konferencji Build 2017 w Seattle, Microsoft zaprezentował światu Fluent Design System, swoją nową platformę projektową, która, jak się wydaje, już zdążyła zjednać sobie serca wielu specjalistów z branży.

Zaprezentowany przez Microsoft system jest połączeniem stosowanego dotychczas flat designu i paralaksy z nowymi rozwiązaniami, które mają ułatwić korzystanie z oprogramowania i poprawić jego użyteczność. Podobnie jak Material Design, dostarcza projektantom zestaw wytycznych na desktop, tablety i urządzenia mobilne. Mają one pomagać w tworzeniu interaktywnych elementów, tak by osiągnąć jak najlepsze doświadczenie na poszczególnych platformach.

Na przestrzeni kilku ostatnich lat wirtualna i rozszerzona rzeczywistość w znaczący sposób wpłynęła na rozwój technologii. Microsoft doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, że połączenie rzeczywistości realnej i wirtualnej jest przyszłością technologii. Firma dała temu dowód inwestując w HoloLens, pierwszy samodzielny, holograficzny komputer umożliwiający komunikowanie się z zawartością cyfrową i współdziałanie z hologramami na całym świecie. Fluent Design ma pomóc osiągnięciu pełniejszych doświadczeń przy korzystaniu z wirtualnej rzeczywistości, skupia się zatem na animacji, dynamicznych warstwach i bogatych teksturach.

Fluent Design System został zbudowany na pięciu filarach, które w znaczny sposób odróżniają go od platformy Google:

Światło - najlepsza metoda na przykucie uwagi odbiorcy. Wykorzystane zostało jako baza w podświetleniach, zwłaszcza w przestrzeni wirtualnego środowiska, albo mieszanych rzeczywistości.

Głębia- pomocna w rozróżnieniu contentu, dająca poczucie wymiarowości i przestrzeni w aplikacji.

Ruch - animacje dające poczucie ruchu podczas poruszania się po interfejsie.

Materiał - naśladowanie właściwości i fizyki prawdziwych obiektów.

Skala - skalowanie obiektów do formy 3D.

Już na pierwszy rzut oka widoczne są różnice między Fluent a Material Design. Pokazuje to już sama forma systemu Microsoft, bardzo mocno nastawiona na wirtualną rzeczywistość i, co za tym idzie, wymiarowość obiektów. Należy pamiętać, że Material Design był odpowiedzią Google na popularny, w okresie jego powstawania, styl flat, który miał spore mankamenty w tym obszarze. Prosty, czytelny i responsywny styl graficzny został ciepło przyjęty przez branżową społeczność i wdrożony przez Google w aplikacjach takich jak Gmail, Google Drive, Google Docs. Szybko stał się także inspiracją dla projektantów, którzy zaczęli go używać w swoich projektach. Oba te style stawiają przyciąganie uwagi użytkownika. Material Design używa ruchomych buttonów i efektów długiego cienia by wyróżnić obszar klikalny. Gra także świetnie kolorami, które są żywe, ale nie jaskrawe, a każdy może dobrać je według własnego uznania. Stosuje także motyw głębi dzięki zastosowaniu całej gamy cieni. Całość wspiera rozbudowany system prostych i intuicyjnych ikon.

Fluent Design, z drugiej strony, dość mocno stara się odbiegać od tego typu rozwiązań, radykalnie je rozwijając i dostosowując do wymogów wirtualnej rzeczywistości. Ma skupiać uwagę użytkownika na konkretnym obszarze ekranu. Do tego celu wykorzystywane jest m.in. wymienione wcześniej światło, które wpływa na aktualnie przeglądany element kompozycji. Wprowadzone zostało także rozwiązanie opierające się na głębi. Podczas scrollowania aplikacji można zaobserwować efekt paralaksy, dzięki któremu informacje istotne przewijają się szybciej niż grafiki tła. Taki zabieg ma ułatwić postrzeganie hierarchii widocznych na ekranie elementów, ale i pokazać wymiarowość interfejsu, dzięki czemu będzie on przyjaźniejszy dla użytkownika. Zastosowano także motyw ruchu, którego brakuje w Material Design Googla, a który pomaga nawigować się po interfejsie i zrozumieć zależności między jego elementami. Jest także estetyczny, a ruch, na którym się opiera, pomaga ukryć ładowanie generowanych kolejno treści. Microsoft wprowadził także element zwany materiałem, który ma zastosowanie przede wszystkim estetyczne, ale i jest wsparciem w prezentowaniu ważności treści. Na chwilę obecną wprowadzony został pierwszy z materiałów - Akryl. W Material Designie mieliśmy do czynienia z bardziej płaską, jednowymiarową kompozycją, grającą głównie cieniem i kolorem. Wprowadzone przez Microsoft rozwiązania nadają interfejsowi wymiarowość, ale i dynamikę dzięki czemu lepiej będą się one sprawdzały w wirtualnej rzeczywistości. Dodatkowo element skali, który powstał bezpośrednio z myślą o mieszanej rzeczywistości, pozwala na zmienianie się i adaptację do różnych środowisk poszczególnych elementów interfejsu, co jest kolejnym ciekawym rozwiązaniem zwiększającym doznania przestrzenne.

Cały system Fluent Design wydaje się być rozwinięciem Material Designu, który został zwinnie połączony z interfejsem rodem z gier wideo. Dzięki temu może dobrze sprawdzać się w środowiskach 2 i 3D, być przejrzysty podczas projektowania, oferować wsparcie dla różnych typów danych wejściowych, dodać tekstury do elementów interfejsu i może pomagać projektantom tworzyć lepsze aplikacje dla wirtualnej rzeczywistości. Ma być systematycznie rozwijany i doskonalony wraz z nowymi wersjami systemu Microsoftu. Fluent Design może to być dużym krokiem branży technologicznej ku łączeniu rzeczywistości, dostosowywaniu ich do potrzeb i ciżagle zwiększających się wymagań użytkowników.